HomeProgrammma Vrije keuze wonen Gemist?RouteMedewerkers gevraagd
  

De eeuwig durende dialoog.

Humanisme is in essentie het geloof in de menselijke dialoog, waardoor de mens in staat is zich te ontplooien tot een volwaardig bestaan in zelfbestemming.
Dit geloof in de menselijke dialoog is voor sommige humanisten een principe kwestie, onderdeel van de humanistische ideologie : de eeuwig durende dialoog. Het regiem van de bestaansontplooiing is geen regiem naast het regiem van de bestaansbedreiging: twee regiems waartussen ieder mens een evenwicht moet vinden. Nee, het regiem van de bestaansontplooiing is het enig toelaatbaar regiem, dat uiteindelijk al het gedrag moet funderen. Voor anderen is dit geloof in de menselijke dialoog meer een uitgangspunt voor een basisvraag naar hun verhouding tot de andere mens. Kan en wil ik wel met iedereen een dialoog aangaan, is elke dialoog wel zinvol? Is er wel een dialoog mogelijk, wanneer je uitgaat van twee verschillende, verabsoluteerde, existentiële posities? En wat, als er op het verabsoluteerde regiem van de be­staansdreiging gerea­geerd wordt met rancune als basisattitude of als politieke attitude? 


Donderdag 25 september
Aanvang 18.00 uur

Inleiding: Joop Tiedeman

Zinloze gesprekken.

Er zijn van die gesprekken, die vanaf het begin zinloos lijken. Ik denk dat iedereen die wel eens mee gemaakt heeft. Een gesprek met een christenfunda­mentalist, een gesprek met een autoriteit, die gewoon andere belangen verte­genwoordigt, een gesprek met een rechtsradicaal of een linkse fanaticus, je weet bijna zeker van tevoren dat het niets wordt, hoewel je er soms toch aan begint, tegen beter weten in. Waarom doe je het dan? Ik denk dat je niemand wilt buitensluiten, dat je niemand het idee wilt geven dat zijn argumenten niet tellen in het algemene debat. Je gaat met mij het gesprek niet aan, je negeert me, is één van de ernstigste beschuldigingen, die zeker voor een humanist ondragelijk is.

Valt er met Humanisten wel te praten?

Het is de vraag of er met humanisten een zinvol gesprek mogelijk is als je je wezenlijk bedreigd voelt door anderen. Stel, je woont in een buurt, waar de mensen, waar je al tientallen jaren mee opgetrokken hebt, vertrekken naar andere stadsdelen. Er voor in de plaats komt de Marokkaanse medemens met zo zijn eigen gewoonten en gebruiken, en bovendien de eigen hiërarchische verhoudingen. U wordt uitgenodigd voor een gesprek op de regionale omroep met o.a. een humanistisch raadsman, die komt bemiddelen vanwege de ontsta­ne spanningen in deze wijk. Deze humanist gaat volgens Kunneman uit van een aantal basiskenmerken, waaronder gelijkwaardigheid, mensenliefde en wereld­burgerschap , vanuit de mogelijkheid tot individuele ontwikkeling en persoonlij­ke vervolmaking, is gek op opvoeding en culturele vorming , vind dat een ieder moet emanciperen, en is van mening dat een ieder net als hij een fundamenteel vertrouwen moet hebben in het gesprek en de dialoog. Als fatsoenlijke Marok­kaan en als oude buurtbewoner zal ik moeten constateren dat een dialoog met zo'n type onmogelijk is. Hij kent de bestaansbedreiging niet, erkent geen wantrouwen, accepteert alleen vertrouwen in jezelf, en niet in god, de staat of de koning, praat over opvoeding en culturele vorming - kortom met zo'n type is geen gesprek mogelijk, het is onbegonnen werk.

  
webdevelopment
K.A.M. HOSTING